Avión, el destino vacacional más exclusivo del planeta

Carlos Slim, Daniel Goñi (notario), Miguel Rincón (fabricante de papel en México) y Olegario Vázquez Raña. EFE

Una fortuna de 79.600 millones de dólares permite elegir el destino vacacional más exclusivo del planeta. Para Carlos Slim Helú, considerado por la revista 'Forbes' el hombre más rico del mundo, ese enclave se sitúa en el interior de Galicia, en una aldea de poco más de 2.500 habitantes que le ofrece como principales atractivos la tranquilidad de pasear codo con codo con los paisanos y disfrutar de pequeños placeres de la vida como una partida de dominó en el bar del pueblo. Todo sin los guardaespaldas de los que no se puede separar en el país azteca y que, si le acompañan, quedan a mucha distancia y pasan totalmente desapercibidos.

Por segundo año consecutivo, el multimillonario mexicano de origen libanés ha elegido el pueblo de Avión (Orense) para descansar. Llegó a bordo de un jet privado que aterrizaba a mediodía del miércoles en el aeropuerto de Vigo, donde le esperaba un coche que le llevó directamente a su alojamiento, la mansión del también multimillonario mexicano Olegario Vázquez Raña. Su anfitrión es natural de este pueblo y, cada verano, regresa porque asegura que es el único lugar del mundo en el que puede estar tranquilo.

Lo mismo habría pensado Carlos Slim (74), que hizo su fortuna en el mundo de las telecomunicaciones, la biociencia o el petróleo, que en 2013 desembarcó también aprovechando el primer fin de semana de agosto y que Avión celebra sus fiestas patronales en honor a San Roque. Las primeras horas de sus vacaciones las ha pasado descansando en la mansión de su íntimo amigo, pero en el pueblo ya están acostumbrados a las visitas de multimillonarios -el año pasado, Slim coincidió con Amancio Ortega- y saben por experiencia que siempre repiten costumbres.

A lo largo del fin de semana disfrutará de los placeres gastronómicos de la tierra, se espera alguna celebración en la mansión de Vázquez Raña en la que no faltarán música gallega y mexicana y se dedicará a pasear por los bosques frondosos que rodean la localidad mientras charla con los paisanos. Se prevé que no faltará a la misa del domingo y no perdonará una partida de dominó con los amigos en el bar Moncho. En 2013 se convirtió en una auténtica 'cumbre económica' en la que se sentaron alrededor del tapete Vázquez Raña, Slim y fortunas como Miguel Rincón, el mayor empresario papelero de México, o Miguel Alemán, ejecutivo de Televisa casado con la exmiss Universo Christiane Magnani.

Natalia Puga

Reunión dos Amigos da Estrada e Terra de Montes

Fusiona a los dos colectivos anteriores.  Arranca con un almuerzo de confraternidad, una mesa redonda sobre Virxilio Viéitez y una visita a la exposición del célebre fotógrafo.

Algunos de los asistentes al almuerzo en el que se fundó ayer en Madrid el colectivo de Amigos da Estrada e Terra de Montes. (De pie: Genaro Pena, Carmen Hidalgo,  Lorenzo Lorenzo, Mª Teresa Castaño de Silva, Pepe Cerdeira, Ramon Louzao, Mariló Barros, Carlos de Blas, Secundino Pereira, Luis Gonzalez Páramo, Milagros Porto, Luisa Parra, Amparo Martinez, Jose Manuel Cabada, Francisco Silva; Sentados están Miguel Romay, Marisa Herranz, Maria José Chueca, Carmen Blanco Cachafeiro, Senen Pájaro y Elisardo Flores).

Foto: Lalínpress.es

SILVIA PAMPÍN / Faro de Vigo

Una veintena de personas vinculadas a A Estrada y Terra de Montes participó ayer en los actos fundacionales del colectivo Amigos da Estrada e da Terra de Montes en Madrid. "Potenciar el amor a nuestras raíces", es el objetivo que les lleva a fusionar los colectivos Amigos da Estrada y Amigos da Terra de Montes que en su día lideraron el profesor David Vence y el periodista y profesor José Manuel Rivas Troitiño.

Integra a personas originarias o sentimentalmente muy vinculadas a A Estrada, Forcarei, Cerdedo y Beariz. Fueron convocadas a través del Consello da Enxebre Orde da Vieira, ente que suma ya 46 años de vida, y de la Asociación de Empresarios Gallegos en Madrid (Aegama). Según explicó el coordinador del Consello da Orde da Veiria, Carlos Blas Armada, a los actos fundacionales del nuevo colectivo asistieron ayer 24 personas. Primero compartieron un almuerzo en el Hotel Preciados, que acogió luego una mesa redonda sobre el ilustre fotógrafo de Soutelo Virxilio Viéitez.

Esta mesa redonda fue coordinada por el soutelano Pepe Cerdeira, ingeniero, profesor y gerente de Aegama. Junto a él estaban otros 3 soutelanos que compartían con Pepe Cerdeira Taboada el privilegio de haber conocido en vida a Virxilio Viéitez. Así, también participaron en el evento el hermano de Cerdeira, Manuel, Senén Pájaro Nóvoa y el fundador del Centro Etnográfico de Terra de Montes (Cetmo), Constantino González Penas.Entre los asistentes, además del citado Carlos Blas Armada (muy vinculado a Sabucedo), también se encontraba Genaro Pena Chicharro, hijo del célebre médico Penade Codeseda.

Tras esta aproximación a la figura del retratista soutelano, los asistentes se desplazaron hasta la Fundación Telefónica para disfrutar de una visita guiada a la exposición del célebre pintor soutelano, que está cosechando un gran éxito en Madrid.

El colectivo nacido ayer pretende captar nuevos integrantes residentes en Madrid. Empezarán por sus hijos. Pretenden que cojan el testigo y mantengan el contacto "con sus raíces". Varios de ellos asisten a la Rapa desde hace varios años, por lo que entienden que no les resultará especialmente difícil captar su atención. El colectivo proyecta prestar especial atención a las tradiciones y a las fiestas de A Estrada y Terra de Montes.

De ahí que ya esté proyectando realizar a finales de junio una mesa redonda sobre la Rapa das Bestas, a fin de promocionarla. El acto tendrá lugar en la Casa de Galicia de Madrid y supondrá el estreno en la capital del documental sobre los orígenes y la evolución de la Rapa hasta la actualidad que elaboró Producciones Trípode por encargo del Concello de A Estrada. Para tan relevante cita, Amigos de A Estrada y Terra de Montes espera poder contar con el edil de Cultura de A Estrada, Juan Constenla.

Entre sus proyectos de futuro, también figuran organizar encuentros sobre el Gaiteiro de Soutelo, el Centro Etnográfico de Terra de Montes y fiestas gastronómicas propias de A Estrada y Terra de Montes, como por ejemplo la Festa do Salmón.

Carlos Blas Armada aprovechó ayer el evento para animar a los asistentes a disfrutar de las páginas web www.terrademontes.com elaborada por Manuel Cerdeira; o www.aestradadixital.com, para informarse de la labor que realizan la Fundación Cultural da Estrada, el Museo Reimóndez Portela o la revista A Estrada. Miscelánea histórica e cultural que dirige Juan Andrés Fernández Castro. También recordó que cada primer sábado de agosto se celebra el almuerzo anual de los Amigos da Terra de Montes que preside Carlos Baliñas.

Ver entrevista con José Cerdeira en: faro de vigo y su continuación en: faro de vigo

Virxilio Viéitez, "O Retratista" de Soutelo

-

  -

Pulsa para seguir leyendo
Ver también:  http://enxebreordedavieira/obituario-virxilio-vieitez

Virxilio, "o retratista" de Soutelo, na Fundación Telefónica

La Fundación Telefónica presenta una exposición retrospectiva de la obra del fotógrafo gallego  Virxilio Viéitez en la que incluye tanto sus trabajos más conocidos como obras inéditas. La muestra, coproducida por Fundación Telefónica y el MARCO de Vigo, está formada por más de 250 fotografías en color y B/N, fruto de la investigación por parte de la comisaria de la exposición, Enrica Viganó.

Virxilio Vieitez fotografía a la Galicia Rural

• Virxilio Vieitez fotografía a la Galicia Rural

Pero, ¿quén era Virxilio Viéitez?

(Tomado de la web Terra de Montes)

Virxilio Vieitez Bértolo non é un retratista en Soutelo, é O Retratista. Dúas xeracións e mesmo nalgúns casos tres, gardan nas súas carteiras retratos que pon no seu pé "Foto Vieitez".

Naceu no ano 1930 en Soutelo de Montes. Comenzou a súa vida querendo ser mecánico, mais acabou facéndose fotógrafo traballando no Pirineo Aragonés, na contrucción dos teleféricos de Panticosa. Facía retratos dos seus compañeiros de traballo e despois vendíallelos.

--

En San Feliú de Grixols aprende a técnica do revelado, e posteriormente, en Palamós empeza a traballar profesionalmente como fotógrafo. Despois de volver á súa vila de Soutelo por mor da enfermidade da súa nai, quen dixo del que era o golfo mais golfo do lugar, ó voltar de fora cunha bicicleta pero sen un peso nos petos, casou e estableceuse aquí, facéndose en pouco tempo coa clientela que tiñan repartida entre outros fotógrafos que viñan das vilas cercanas. Viaxou por toda a bisbarra a bordo da súa Lambreta, que faría famosa nalgúns retratos, pero sobre todo por Cerdedo e Soutelo, facendo fotografías nas feiras, á saída das misas, e posteriormente reportaxes en casamentos, comunions e bautizos. Traballou tamén para xornais como corresponsal, e a primeiros dos anos sesenta leva a cabo unha tarefa que hoxe compón un verdadeiro arquivo antropolóxico da comarca: os retratos para o carné de identidade, que se fai obrigatorio e que o leva por todas as aldeas retratando a todos, homes e mulleres, novos e vellos, ricos e pobres.

-

Virxilio sustituiu a Lambreta por un Seat 600 e despois un 1500 que acabou sendo o coche das noivas de toda a bisbarra, pois no só facía de fotógrafo senón tamén de chofer. El cobrou cartos por cada fotografía, como é lóxico, pois ese era o seu modo de vida, mais é importante subliñar o intento que fai de aportarlle dignidade a unha xente coa que el mesmo non se sinte moi identificado. As súas fotografías son máis documentos rexistrais dun feito (pasamento, voda, ou mesmo a formalización dunha relación entre noivos cando é a primeira que fan xuntos) ca fotos de estudio.

-

A súa técnica fotográfica é cualificada de excelente por aqueles expertos que estudian o seu traballo, e eso tendo en conta que nin siquera tiña auga corrente na casa e lavaba os negativos na fonte da praza. Non traballa case nunca con fondos artificiais, senón con exteriores, case sempre verdes vexetais, feitos ás veces na propia horta. Atravesa diversas etapas ó longo da súa vida profesional, que son doadamente diferenciables no fondo e na cara das fotografías. Pódense encontrar na súa obra secuencias enteiras na que os suxetos están colocados diante dun impresionante coche do correspondente emigrante americano do lugar, outras onde o fondo é sempre o lugar, as rúas, as casas, ou sinxelamente un autobús; e outras máis elaboradas con xardíns, ou chalé de D. Alfredo, que era a casa máis luxosa do lugar, e que aparece noutra destas páxinas.

-

Virxilio era coñecido en Soutelo, Cerdedo e moitas aldeas dos arredores, pero non máis lonxe. Foi no veran do ano 1997 cando, xunto coa súa filla Keta, recolleu algunha desas fotografías que gardaba na gabeta e preparou unha exposición durante as festas do San Roque. Manuel Sendón e Xosé Luís Suarez, directores da Fotobienal de Vigo descobren o retrato dunha "Muller con radio" que anuncia a exposición, e despois de coñecer o impacto desta no público, diríxense a el e dedican o tempo ó estudio dos negativos que, en copias de contacto, tiña recollidos en latas das do pemento. Chegan a xuntar hasta 500 imaxes de especial interese, das cales elexiron as cen que hoxe forman a exposición itinerante que percorre España e Francia.

-

Ó longo da fotografía de Virxilio recóllense retratos persoais en casamentos, bautizos, comunións, matanzas e velorios; non en van era o retratista de toda a bisbarra. Aparte desto hai outras imaxes que, mais que xente, retratan a forma de vida dun pobo. Son imaxes sempre frontais, estáticas, como di Manuel Sendón, "con gran naturalidade e sobre todo dignidade". Retratou xente pobre, mais nunca retratou miseria.

-

En dous anos, Virxilio pasou de ser un retratista xa retirado a ter a súa obra nos museos de Francia. Expón na fotobienal de Vigo de 1998 e as fotografías chegan á axencia Vu de París, despois de que o seu director Chistian Caujolle viñera a Galicia e suspendera a mostra que tiña preparada para sustituila pola de Virxilio, publícanse reportaxes nos diarios franceses "Le Monde" e "Liberation" e no madrileño "El Pais", e o museo Niepce cómpralle 26 retratos. Hoxe é un persoeiro coñecido, e da súa obra dise que recorda os traballos dos grandes da fotografía contemporánea: Walker Evans, Diana Arbus, Richard Avedon ou August Sander, aínda que el nin siquera tiña oído falar deles. Pódese dicir que é un autodidacta, traballou para comer en algo que tamén lle gustaba.

        

Virxilio expuxo os seus retratos en branco e negro feitos entre os anos 1955 e 1965 no Centro Cultural da Caixa de Vigo, na sala do Canal de Isabel II en Madrid, e dentro de pouco chegará a Coruña, dentro dunha mostra itinerante que críticos de importancia cualifican como de grande interese, e que o público, como o autor destas páxinas puido comprobar en Madrid, mira en moitos casos pasmado. A xente das cidades galegas recorda a súa orixe na aldea, recoñécese nas imaxes, e míranse a si mesmos corenta anos antes.

Na primeira imaxe que aparece nesta páxina amósase unha das fotográfias máis coñecidas de Virxilio, A "Muller con radio". Esta foi o cartel da exposición no seu lugar, e a que alertou ós directores da Fotobienal de Vigo do seu traballo. Tamén foi escollida para unha exposición conmemorativa da fotografía en España xunto cos mellores fotógrafos do país, publicada polo diario El Mundo, e mostrada ata nos telexornais. Deste retrato conta Virxilio que foi feito por encargo para mandar a América como testemuña da compra da radio, xa que dende alí lle tiñan mandado os familiares os cartos. A seguinte imaxe é un retrato feito para unhas veciñas de Soutelo, e que publicou o diario El País xunto coa información da súa exposición en Madrid. A terceira é un retrato do autor desta páxina feito por Virxilio xa hai algúns anos. Por último mostranse tres imaxes dun dos fotógrafos máis importantes deste século, August Sander, que retratou a postguerra europea dun xeito especial. Pódese comprobar a similitude das composicións frontais e con fondo sinxelo como o que se aprecia nas de Virxilio.

Virxilio faleceu o día quince de Xullo de 2008 na súa casa de Soutelo, na mesma na que naceu. Tiña 77 anos. A cobertura dada polos medios de comunicación nacional o seu pasamento é a mellor medida da importancia que adquireu a súa obra nos derradeiros anos. O diario "El Mundo" dedica-lle unha páxina inteira con un extraordinario artigo e recolle nun álbum moitas das mellores imaxes publicadas. "El País" tamén percorre a súa vida nunha ámplia coluna. En Televisión Española mostraría un reportaxe con imaxes rodadas en vida e moitas das súas fotografías. Tamén nos diarios galegos se recolle a desgraciada nova aínda que, curiosamente, con menos detalle. Quizais, como pudemos comprobar na súa exposición en Madrid, o impacto é moito maior na xente da gran cidade, que nin coñece nin pode imaxinar estas imaxes da nosa terra, que para os que tivemos a sorte de vivi-la de nenos.

(O autor do artigo no ano 1962)